پنداشتم که شاهد گمنام آرزوست !

می خواهمت شنفتم و پنداشتم که اوست

پنداشتم که مژده ی آن صبح روشن است

پنداشتم که نغمه ی گم گشته ی من است

خواب فریب باز ز لالایی امید

در چشم آزمایش من آشیانه ساخت

نای امید باز نوای هوس نواخت