آه می لرزد دلم از ناله ای اندوه بار

آنچه با من لرزش لب های بی تاب تو گفت

چیست ای دلدار ! ... این اندوه بی آرام چیست

کز نگاهت می تراود نازدار و شرمگین ؟

کیست این بیمار در چشمت که می گرید حزین ؟

چون خزان آرا گل مهتاب ، رویارنگ و مست

می شکوفد در نگاهت راز غشقی ناشکیب