چون خزان آرا گل مهتاب ، رویارنگ و مست

کز نگاهت می تراود نازدار و شرمگین ؟

آه می لرزد دلم از ناله ای اندوه بار

کیست این بیمار در چشمت که می گرید حزین ؟

می شکوفد در نگاهت راز غشقی ناشکیب

وز میان سایه های وحشی اندوه رنگ

خنده می ریزد به چشمت آرزویی دل فریب