بر چه گریان گشته بودی ؟ آه ای چشم سیاه !

می تراود از نگاهت گریه ی پنهان دوش

آری ای چشم گریز آهنگ سامان سوخته !

بر چه گریان گشته بودی دوش ؟ از من وامپوش!

از تپیدن باز می ماند دل خوش باورم

در گمان این که شاید ... شاید آن اشک نهان

بود در خلوت سرای سینه ات یاد آورم !