مصرع نخست · شماره 19 در گمان این که شاید ... شاید آن اشک نهانشاعرسایهاثراندوه رنگقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.16 بر چه گریان گشته بودی دوش ؟ از من وامپوش!#17بر چه گریان گشته بودی ؟ آه ای چشم سیاه !#18 از تپیدن باز می ماند دل خوش باورم#19 در گمان این که شاید ... شاید آن اشک نهانانتخابشده20 بود در خلوت سرای سینه ات یاد آورم !#دربارهٔ این سطرسطر شماره 19 از «اندوه رنگ» است.سطر پیشیناز تپیدن باز می ماند دل خوش باورم→سطر بعدیبود در خلوت سرای سینه ات یاد آورم !←