کز فسونی تازه می جوشد در آن آواز

بی نیازی از بوسه ای پر شور

کز فریبی تازه می رقصد در آن لبخند

بی نیاز از خنده ای دلبند

می چکد اشک نگاهم باز

بر سر گوری که روزی بود آتشگاه عشق من

وینک از خاکستر اندوه پوشیده ست