به جای تماشاگران یافتم خویشتن را

که بازیگر مات این صحنه بودمن

- چو مرد فسون گشته ی خواب بند

که چشم از شکست فسون بر گشاید -

شگفتا ! که را بخت آن داده اند

که چون من

تماشاگر بازی خویش باشد ؟