- " چهره پرداز سحر مرده ست !

دامن رقاصه ی صبح طلایی را

وز نهانگاه سیاه خویش

می سراید مرغ مرگ اندیش :

چشمه ی خورشید افسرده ست ! "

می دواند در رگ شب

خون سرد این فریب شوم