شعله می آرایم از این بانگ آتشگیر

به دامان بهار شوخ گرم آغوش

زمستان سکوت خویشتن را می گدازم در دل پر داغ

و در ماتم سرای سینه ها تان

فروگیرید اشک از گونه های زرد

و بردارید دست از ناله های سرد

و بسپارید با من گوش :