و من از دور

که می ریزد نگاه انتظارش را

برین راه غبار آلود

به بوی خنده ی خورشید روشنگر

هم اکنون شوق لبخند ظفرمند شما را می توانم دید

که پرپر می زند در آرزوی بوسه ی لبهایتان بی تاب

و پنهان ، چهره می آراید از خلوت سرای پرده ی امید