به دیاری که فرو می شکنند

نه بدین گونه تباه

نه بدین گونه پلید

نه بدین گونه که اکنون به دیار من و توست

شب چراغی چو تو گیتی افروز

وز سپهر وطنش می رانند

اختری چون تو پیام آور روز