با نگاه خویش می جوید

جنگل انبوه مژگان سیاهت را

تا بلغزد بر بلور برکه ی چشم کبود تو

پیکر مهتابگون دختری کز دور

بوسه ی شیرین روزی آفتابی را

از نوازش های گرم دست های من

دختری نیلوفرین ، شبرنگ ، مهتابی