سطر مستقل · شماره 20 پرتاب می کنی تو به دامان یک گداشاعرسایهاثرکاروانقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.17 با چرک و خون زخم سرانگشت هایشان#18 جان میکنند در قفس تنگ کارگاه#19 از بهر دستمزد حقیری که بیشت از آن#20 پرتاب می کنی تو به دامان یک گداانتخابشده21 وین فرش هفت رنگ که پامال رقص توست#22از خون و زندگانی انسان گرفته رنگ#23در تار و پود هر خط و خالش هزار رنج#دربارهٔ این سطرسطر شماره 20 از «کاروان» است.سطر پیشیناز بهر دستمزد حقیری که بیشت از آن→سطر بعدیوین فرش هفت رنگ که پامال رقص توست←
شاعرسایهشاعرسایهشاعرسایهشاعرسایه