سطر مستقل · شماره 12 در گود آن کبودشاعرسایهاثرمرجانقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.9 بسیار شب که ناله برآورد و کس نبود#10 کان ناله بشنود#11 بسیار شب که اشک بر افشاند و یاوه گشت#12 در گود آن کبودانتخابشده13 سنگی ست زیر آب ولی آن شکسته سنگ#14زنده ست ، می تپد به امیدی در آن نهفت#15 دل بود اگر به سینه ی دلدار می نشست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 12 از «مرجان» است.سطر پیشینبسیار شب که اشک بر افشاند و یاوه گشت→سطر بعدیسنگی ست زیر آب ولی آن شکسته سنگ←