سطر مستقل · شماره 5اما زمین که بیش تر از هر چه در جهانشاعرسایهاثرزمینقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.2 در سعد و نحس طالع و سیر ستاره بود#3 بس نکته های نغز و سخن های پر نگار#4 گفتند در ستایش این گنبد کبود#5اما زمین که بیش تر از هر چه در جهانانتخابشده6 شایسته ی ستایش و تکریم آدمی ست#7 گمنام و ناشناخته و بی سپاس ماند#8ای مادر ای زمین !#دربارهٔ این سطرسطر شماره 5 از «زمین» است.سطر پیشینگفتند در ستایش این گنبد کبود→سطر بعدیشایسته ی ستایش و تکریم آدمی ست←