سطر مستقل · شماره 6 شایسته ی ستایش و تکریم آدمی ستشاعرسایهاثرزمینقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.3 بس نکته های نغز و سخن های پر نگار#4 گفتند در ستایش این گنبد کبود#5اما زمین که بیش تر از هر چه در جهان#6 شایسته ی ستایش و تکریم آدمی ستانتخابشده7 گمنام و ناشناخته و بی سپاس ماند#8ای مادر ای زمین !#9 امروز این منم که ستایشگر توام#دربارهٔ این سطرسطر شماره 6 از «زمین» است.سطر پیشیناما زمین که بیش تر از هر چه در جهان→سطر بعدیگمنام و ناشناخته و بی سپاس ماند←
شاعرسایهشاعرسایهشاعرسایهشاعرسایه