سطر مستقل · شماره 7 گمنام و ناشناخته و بی سپاس ماندشاعرسایهاثرزمینقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.4 گفتند در ستایش این گنبد کبود#5اما زمین که بیش تر از هر چه در جهان#6 شایسته ی ستایش و تکریم آدمی ست#7 گمنام و ناشناخته و بی سپاس ماندانتخابشده8ای مادر ای زمین !#9 امروز این منم که ستایشگر توام#10 از توست ریشه و رگ و خون و خروش من#دربارهٔ این سطرسطر شماره 7 از «زمین» است.سطر پیشینشایسته ی ستایش و تکریم آدمی ست→سطر بعدیای مادر ای زمین !←