سطر مستقل · شماره 36 بیرون کشیده تنشاعرسایهاثرزمینقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.33 زان گونه مرگ بار که پنداشتی ، دریغ#34 دیگر زمین همیشه تهی مانده از حیات#35 اما زمین همیشه همان گونه سخت پشت#36 بیرون کشیده تنانتخابشده37 از زیر هر بلا#38و آغوش باز کرده به لبخند آفتاب#39زرین و پر سخاوت و سرسبز و دلگشا#دربارهٔ این سطرسطر شماره 36 از «زمین» است.سطر پیشیناما زمین همیشه همان گونه سخت پشت→سطر بعدیاز زیر هر بلا←