آه ای چشمه ی نوشین حیات !

هر سحر چشم گشودم نگران :

چه خبر خواهد بود ؟

سرنوشت دل من بود درین بیم و امید

ای امید دلبند !

گرچه صدبار دلم از تو شکست

هیچ گه از لب نوشت نبریدم پیوند