من نشسته پیش آتش ، در اجاقم هیمه می سوزد

بانگ پایی می شود نزدیک

شاخه ای بر پنجره انگشت می ساید

اشک باران می چکد بر شیشه ی تاریک

دخترم یلدا

خفته در گهواره می جنباندش مادر

شب گران بار ست و باران همچنان یکریز می بارد