خفته در گهواره می جنباندش مادر

اشک باران می چکد بر شیشه ی تاریک

من نشسته پیش آتش ، در اجاقم هیمه می سوزد

دخترم یلدا

شب گران بار ست و باران همچنان یکریز می بارد

سایه ی باریک اندام زنی افتاده بر دیوار

بچه اش را می فشارد در بغل نومید