سطر مستقل · شماره 7 شاخه در شاخه همه آغوششاعرسایهاثرتشویشقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.4به کجا آیا خواهیم رسید آخر ؟#5 و چه خواهد آمد بر سر ما با این دل های پراکنده ؟#6 جنگلی بودیم#7 شاخه در شاخه همه آغوشانتخابشده8ریشه در ریشه همه پیوند#9 وینک ، انبوه درختانی تنهاییم#10 مهربانی ، به دل بسته ی ما ،مرغی ست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 7 از «تشویش» است.سطر پیشینجنگلی بودیم→سطر بعدیریشه در ریشه همه پیوند←