ای جنگل ای غم !

اشک سیاه کهکشان های گسسته !

آیینه ی دیرینه ی زنگار بسته !

دیدی چراغی را که در چشمت شکستند ؟

چنگ هزار آوای باران های ماتم !

در سایه افکند کدامین ناربن ریخت

خون از گلوی مرغ عاشق ؟