ای جنگل ای در خود نشسته !

ای سرخ و زرد ، ای شعله ی سرد !

ای در گلوی ابر و مه فریاد خورشید !

تا کی ستم با مرد خواهد کرد نامرد ؟

پیچیده با خاموشی سبز

خوابیده با رویای رنگین بهار نغمه پرداز

زین پیله کی آن نازنین پروانه خواهد کرد پرواز ؟