صبح تو خندید

همت حافظ به همره تو که آخر

دست به کاری زدی و غصه سر آمد

بخت تو برخاست

از نفست تازه گشت آتش امید

وه که به زندان ظلمت شب یلدا

نور ز خورشید خواستی و برآمد