ما نام تو را در دل

وقتی که زبان از لب می ترسید

وقتی که قلم از کاغذ شک داشت

حتی ، حتی حافظه از وحشت در خواب سخن گفتن می آشفت

چون نقشی بر یاقوت

می کندیم

وقتی که در آن کوچه ی تاریکی