پریده رنگی روزی که دم به دم می کاست ...

هنوز پیکر گلگون آفتاب شهید

بر آن کرانه ی دشت کبود می جنبید

هنوز برکه ی غمگین به یاد می آورد

تو با چراغ دل خویش آمدی بر بام

ستاره ها به سلام تو آمدند :

سلام !