تو چون شهاب نوشتی به خون روشن خویش

سلام بر تو که دست تو آشیانه ی مهر

سلام بر تو که روی تو روشنای ماست !

تو چون شهاب گذشتی بر آن سکوت سیاه

که صبح تازه ز خون شهید خواهد خاست

ز بال سرخ تو خواندم در آن غروب قفس

که آفتاب رها گشتن قناری هاست