سطر مستقل · شماره 17 در می گشود بر رخ آیینهشاعرسایهاثرآه آینهقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.14 بارانی از ستاره فرو می ریخت#15 در آسمان چشم جوانش#16آنگاه آن تبسم شیرین#17 در می گشود بر رخ آیینهانتخابشده18 از باغ آفتابی جانش#19 دزدان کور آینه ، افسوس#20آن چشم مهربان را#دربارهٔ این سطرسطر شماره 17 از «آه آینه» است.سطر پیشینآنگاه آن تبسم شیرین→سطر بعدیاز باغ آفتابی جانش←