آنچه می بینم دیوارست

من در این گوشه که از دنیا بیرون است

آسمانی به سرم نیست

از بهاران خبرم نیست

آه ، این سخت سیاه

آن چنان نزدیک است

که چو بر می کشم از سینه نفس