سطر مستقل · شماره 37 وین چنین بر جگر سوختگانشاعرسایهاثرارغوانقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.34 این چه رازی ست که هر بار بهار#35با عزای دل ما می آید#36 که زمین هر سال از خون پرستوها رنگین است#37 وین چنین بر جگر سوختگانانتخابشده38 داغ برداغ می افزاید#39ارغوان ، پنجه ی خونین زمین !#40 دامن صبح بگیر#دربارهٔ این سطرسطر شماره 37 از «ارغوان» است.سطر پیشینکه زمین هر سال از خون پرستوها رنگین است→سطر بعدیداغ برداغ می افزاید←
شاعرسایهشاعرسایهشاعرسایهشاعرسایه