سطر مستقل · شماره 39ارغوان ، پنجه ی خونین زمین !شاعرسایهاثرارغوانقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.36 که زمین هر سال از خون پرستوها رنگین است#37 وین چنین بر جگر سوختگان#38 داغ برداغ می افزاید#39ارغوان ، پنجه ی خونین زمین !انتخابشده40 دامن صبح بگیر#41 وز سواران خرامنده ی خورشید بپرس#42کی بر این دره ی غم می گذرند#دربارهٔ این سطرسطر شماره 39 از «ارغوان» است.سطر پیشینداغ برداغ می افزاید→سطر بعدیدامن صبح بگیر←