سطر مستقل · شماره 4 ابری که سرگردان به کوه و دشت می راندشاعرسایهاثرکوچقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1نقشی که باران می زند بر خاک#2 خطی پریشان#3 از سرگذشت تیره ی ابرست#4 ابری که سرگردان به کوه و دشت می راندانتخابشده5تا خود کدامین جویبارش خرد#6روزی به دریا بازگرداند#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «کوچ» است.سطر پیشیناز سرگذشت تیره ی ابرست→سطر بعدیتا خود کدامین جویبارش خرد←