سطر مستقل · شماره 33 سپیده ای که جان آدمی هماره در هوای اوستشاعرسایهاثرزندگیقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.30 هنوز آن بلند دور#31 آن سپیده آن شکوفه زار انفجار نور#32 کهربای آرزوست#33 سپیده ای که جان آدمی هماره در هوای اوستانتخابشده34 به بوی یک نفس در آن زلال دم زدن#35 سزد اگر هزار بار#36 بیفتی از نشیب راه و باز#دربارهٔ این سطرسطر شماره 33 از «زندگی» است.سطر پیشینکهربای آرزوست→سطر بعدیبه بوی یک نفس در آن زلال دم زدن←