سطر مستقل · شماره 39 جهان چو آبگینه ی شکسته ای ستشاعرسایهاثرزندگیقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.36 بیفتی از نشیب راه و باز#37 رو نهی بدان فراز#38 چه فکر می کنی ؟#39 جهان چو آبگینه ی شکسته ای ستانتخابشده40 که سرو راست هم در و شکسته می نمایدت#41چنان نشسته کوه در کمین دره های این غروب تنگ#42 که راه بسته می نمایدت#دربارهٔ این سطرسطر شماره 39 از «زندگی» است.سطر پیشینچه فکر می کنی ؟→سطر بعدیکه سرو راست هم در و شکسته می نمایدت←