سطر مستقل · شماره 40 که سرو راست هم در و شکسته می نمایدتشاعرسایهاثرزندگیقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.37 رو نهی بدان فراز#38 چه فکر می کنی ؟#39 جهان چو آبگینه ی شکسته ای ست#40 که سرو راست هم در و شکسته می نمایدتانتخابشده41چنان نشسته کوه در کمین دره های این غروب تنگ#42 که راه بسته می نمایدت#43زمان بی کرانه را#دربارهٔ این سطرسطر شماره 40 از «زندگی» است.سطر پیشینجهان چو آبگینه ی شکسته ای ست→سطر بعدیچنان نشسته کوه در کمین دره های این غروب تنگ←