سطر مستقل · شماره 41چنان نشسته کوه در کمین دره های این غروب تنگشاعرسایهاثرزندگیقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.38 چه فکر می کنی ؟#39 جهان چو آبگینه ی شکسته ای ست#40 که سرو راست هم در و شکسته می نمایدت#41چنان نشسته کوه در کمین دره های این غروب تنگانتخابشده42 که راه بسته می نمایدت#43زمان بی کرانه را#44 تو با شمار گام عمر ما مسنج#دربارهٔ این سطرسطر شماره 41 از «زندگی» است.سطر پیشینکه سرو راست هم در و شکسته می نمایدت→سطر بعدیکه راه بسته می نمایدت←