سطر مستقل · شماره 42 که راه بسته می نمایدتشاعرسایهاثرزندگیقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.39 جهان چو آبگینه ی شکسته ای ست#40 که سرو راست هم در و شکسته می نمایدت#41چنان نشسته کوه در کمین دره های این غروب تنگ#42 که راه بسته می نمایدتانتخابشده43زمان بی کرانه را#44 تو با شمار گام عمر ما مسنج#45به پای او دمی ست این درنگ درد و رنج#دربارهٔ این سطرسطر شماره 42 از «زندگی» است.سطر پیشینچنان نشسته کوه در کمین دره های این غروب تنگ→سطر بعدیزمان بی کرانه را←