دارم به آواز غم خود می دهم گوش

پای سخن لنگ است و دست واژه کوتاه است

از من به من فرسنگ ها راه است

خاموشم اما

وقتی کسی آواز می خواند

خاموش باید بود

غم داستانی تازه سر کرده ست