سطر مستقل · شماره 64 و مرگ را از پرتگاه نیستی تا هستی جاوید پل کردندشاعرسایهاثرآواز غمقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.61وز کبریای روح برمیزان شان آدمی بسیار افزودند#62 - آری چنین بودند#63 آن زنده اندیشان که دست مرگ را بر گردن خود شاخ گل کردند#64 و مرگ را از پرتگاه نیستی تا هستی جاوید پل کردندانتخابشده65 - ای غم ! تو با این کاروان سوگواران تا کجا همراه می آیی ؟#66 دیگر به یاد کس نمی آید#67 آغاز این راه هراس انگیز#دربارهٔ این سطرسطر شماره 64 از «آواز غم» است.سطر پیشینآن زنده اندیشان که دست مرگ را بر گردن خود شاخ گل کردند→سطر بعدی- ای غم ! تو با این کاروان سوگواران تا کجا همراه می آیی ؟←