میان موج و دل من دریچه ای واشد

رهنه تر شدم از ماهی طلایی ماه

که در دهانه ی تاریک پل ، شنا می کرد

تن برهنه ی من روح آب را دریافت

ریچه ای که مرا از زمین جدا می کرد

پرنده ای که صدایی به گرمی تب داشت

تب صدا را در خون من رها می کرد