ریچه ای که مرا از زمین جدا می کرد

که در دهانه ی تاریک پل ، شنا می کرد

تن برهنه ی من روح آب را دریافت

میان موج و دل من دریچه ای واشد

پرنده ای که صدایی به گرمی تب داشت

تب صدا را در خون من رها می کرد

مرا ز روزنه ی ابرها صدا می کرد