در دل او مانده بود حسرت گرما

شانه ی یخ کرده و کرخ شده ی او

خم شده بود از فشار پنجه ی سرما

از تن او رفته بود طاقت فریاد

همچو درختی که از نسیم بلرزد

خسته و خاموش بود و در هیجان بود