همچو درختی که از نسیم بلرزد

از تن او رفته بود طاقت فریاد

در دل او مانده بود حسرت گرما

خسته و خاموش بود و در هیجان بود

پیکر بیمار او ، نحیف و خمیده

از پس پیراهنی دریده عیان بود