موی پریشان او ز شیطنت باد

پیکر بیمار او ، نحیف و خمیده

از پس پیراهنی دریده عیان بود

یک نفس آرامش و قرار نمی دید

از وزش باد شب که قهقهه می زد

پیکر زارش به جز فشار نمی دید