از نکته دل که آتشین باشد

دانم که زبان و گوش غمازند

با دل گویم که دل امین باشد

صد شعله آتش است در دیده

خود طرفه تر این که در دل آتش

چندین گل و سرو و یاسمین باشد

زان آتش باغ سبزتر گردد