آه ، ای پیری ، ای دوره ی تدبیر و خردمندی

گاه ، راهی به فراموشی می جوید

از سر حسرت می گرید و می گوید

آه ای پیری ، ای موسم فرزانگی و تسلیم

ای فراموشی ، ای مایه ی خاموشی و خرسندی

این همه یاد پریشان را از خاطر من بردار

ای زمین ، ای گور ، ای مادر