برمی آرد ز شوره زاران کشت

ممکن

در پیش رخ تو می نماید زشت

ای آنکه کرامت جهانگیرت

انگم ز درخت و انجم از گردون

انگور ز تاک و آتش از انگشت

یک لحظه به چشم نکته بین بنگر