گیرد درین سکوت غم آلوده ، توامی

آواز موج ها و شبانان و عابران

جنگل در آشیانه ی شب ، خفته بی صدا

با وهم شب ، ترانه ی غوکان دوردست

چون رشته ی طناب سپیدی است راه ده

در نور مه ، کنار چمن های شبنمی

چشمک زنان ز پشت درختان ، ستاره ها