خیزد فروغ قرمزی از آتش شبان

چون چشم دیوهای هراسان ز آدمی

اید صدای دور نیی ، گرم و سوزناک

همراه باد نیمه شبی ، با ملایمی

در سایه های کوه ، به محوی و مبهمی

در هم دود چو دود شب تیره ، سایه ها

از دورها ، صدای سگان خرابه گرد